Δ. Καιρίδης στον «Ε.Κ.»: Η Ελλάδα πρέπει να ενισχύσει τις συμμαχίες της σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον
ΑΘΗΝΑ. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Μέση Ανατολή, με τη σύγκρουση στο Ιράν να προκαλεί ανησυχία για τις ευρύτερες επιπτώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα καλείται να κινηθεί σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο διεθνές περιβάλλον. Οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν όχι μόνο τις ισορροπίες ασφαλείας στην περιοχή, αλλά και ζητήματα ενέργειας, μεταναστευτικών ροών και περιφερειακής σταθερότητας.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής Β1 Βόρειου Τομέα Αθηνών, Δημήτρης Καιρίδης, μιλώντας στον «Εθνικό Κήρυκα» («Ε.Κ.»), αναλύει τις πιθανές συνέπειες της κρίσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη, τον ρόλο της χώρας μας ως παράγοντα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τις προκλήσεις που μπορεί να προκύψουν σε επίπεδο ενέργειας και μεταναστευτικών ροών.
Παράλληλα, αναφέρεται στις στρατηγικές συμμαχίες της Ελλάδας στην περιοχή, στις προοπτικές ενίσχυσης της ευρωπαϊκής άμυνας, αλλά και στη σημασία του Απόδημου Ελληνισμού, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια εποχή κατά την οποία η διεθνής αβεβαιότητα συνυπάρχει με νέες γεωπολιτικές ευκαιρίες για τη χώρα.
«Εθνικός Κήρυκας»: Κύριε Καιρίδη, ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Πώς εκτιμάτε ότι επηρεάζεται η Ανατολική Μεσόγειος και ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της Ελλάδας σε αυτό το νέο περιβάλλον αστάθειας;
Δημήτρης Καιρίδης: Πολλά θα εξαρτηθούν από την έκβαση της σύγκρουσης. Ένα καλό σενάριο μετεξέλιξης του Ιράν σε κάτι μετριοπαθέστερο, χωρίς περιφερειακές φιλοδοξίες, θα συνέβαλε στην ομαλοποίηση και την ανάπτυξη της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Όμως, υπάρχει και η πιθανότητα το Ιράν να βυθιστεί στο χάος, με ό,τι αυτό σημαίνει για την εξαγωγή περαιτέρω αστάθειας και εξτρεμισμού στην ήδη επιβαρυμένη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα δεν θρηνεί την απώλεια του Αλί Χαμενεΐ, όπως ο Ερντογάν. Επρόκειτο για έναν στυγνό και βάρβαρο δικτάτορα που κατέστρεψε τη χώρα του και δολοφόνησε χιλιάδες συμπατριώτες του. Όμως, ταυτόχρονα, η Ελλάδα είναι χώρα ευρωπαϊκή, προσηλωμένη στο Διεθνές Δίκαιο και τους διεθνείς θεσμούς. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να επευφημεί μονομερείς ενέργειες με αβέβαιο αποτέλεσμα.
«Ε.Κ.»: Η Ελλάδα διατηρεί στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα έχει παραδοσιακούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο. Πόσο δύσκολη είναι σήμερα αυτή η ισορροπία και πώς διασφαλίζεται η διπλωματική μας αξιοπιστία;
Δημήτρης Καιρίδης: Η πιο σημαντική εξέλιξη στην ελληνική εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια ήταν η προσέγγιση και η αναβάθμιση της ελληνοϊσραηλινής σχέσης σε στρατηγική. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε σε όλα με την κυβέρνηση Νετανιάχου ούτε ότι, ως φίλοι που ενδιαφέρονται ειλικρινά για την ασφάλεια του Ισραήλ, δεν εκφράζουμε γνώμη, και νομίζω ότι οι Ισραηλινοί κατανοούν απόλυτα τη θέση της Ελλάδας.
«Ε.Κ.»: Σε περίπτωση ευρύτερης κλιμάκωσης, υπάρχει κίνδυνος ενεργειακής αναταραχής. Μπορεί η Ελλάδα να ενισχύσει τον ρόλο της ως ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης ή μια τέτοια κρίση ενέχει και σοβαρά ρίσκα;
Δημήτρης Καιρίδης: Ο κίνδυνος είναι προφανής και έχει να κάνει τόσο με τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω των Στενών του Ορμούζ όσο και με την παραγωγή υδρογονανθράκων στον Περσικό Κόλπο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή, την οποία πολύ εύκολα μπορεί να πλήξει το Ιράν, που ελέγχει, έτσι κι αλλιώς, τη μισή ακτογραμμή. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να ζήσουμε την ένταση μιας πετρελαϊκής κρίσης όπως τη δεκαετία του ’70, καθώς η παγκόσμια αγορά και οικονομία έχουν σήμερα διαφορετική δομή – όμως, εύκολα η τιμή ενός βαρελιού πετρελαίου μπορεί να σκαρφαλώσει πάνω από τα 100 δολάρια, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον πληθωρισμό και την τσέπη του Ευρωπαίου καταναλωτή. Υπάρχουν, όμως, και άλλοι κίνδυνοι: οι Χούθι να ξανακλείσουν το Σουέζ, αυξάνοντας τα ναύλα της μεταφοράς κοντέινερ και χύδην φορτίου. Μια τρομοκρατική επίθεση εύκολα μπορεί να πλήξει την τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας και της Κύπρου, οι Οικονομίες των οποίων βασίζονται σε αυτήν.
«Ε.Κ.»: Η γεωγραφική θέση της χώρας μας συχνά την φέρνει «στη μέση» μεγάλων συγκρούσεων. Πώς μπορεί η Αθήνα να παραμείνει πυλώνας σταθερότητας χωρίς να εγκλωβιστεί σε επιλογές τρίτων δυνάμεων;
Δημήτρης Καιρίδης: Η άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ενέχει ολοένα και μεγαλύτερες προκλήσεις, καθώς έχει ενισχυθεί η αστάθεια, η αβεβαιότητα και ο ανταγωνισμός στο διεθνές περιβάλλον. Βασική πυξίδα είναι η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος. Αυτό απαιτεί την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας και τη σφυρηλάτηση εθνικής συναίνεσης στο εσωτερικό και συμμαχιών στο εξωτερικό, όπως με τη Γαλλία, το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, όλη αυτή η διεθνής αναταραχή οδηγεί νομοτελειακά στην αφύπνιση της Ευρώπης, κάτι που, μακροπρόθεσμα, εξυπηρετεί τους στόχους της ελληνικής διπλωματίας μέσω της δημιουργίας ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατού.
«Ε.Κ.»: Βλέπετε κίνδυνο νέων μεταναστευτικών ροών λόγω της σύγκρουσης; Είναι η Ευρώπη (και ειδικά τα κράτη πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα) επαρκώς προετοιμασμένα;
Δημήτρης Καιρίδης: Εάν το Ιράν βυθιστεί σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, όπως κάποιοι προεξοφλούν, τότε ο καθένας μπορεί να αναμένει προσφυγικά κύματα προς την Τουρκία, τα οποία θα πιέσουν στη συνέχεια και την Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι σήμερα η χώρα μας είναι πολύ καλύτερα προετοιμασμένη απ’ ό,τι πριν από δέκα χρόνια. Υπάρχει η υποδομή, το σύστημα, η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και μια αποφασισμένη κυβέρνηση με ξεκάθαρη πολιτική.
«Ε.Κ.»: Τέλος, ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε προς τον Απόδημο Ελληνισμό, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς εξελίξεις δημιουργούν αβεβαιότητα αλλά και νέες γεωπολιτικές ευκαιρίες για την Ελλάδα;
Δημήτρης Καιρίδης: Οι Έλληνες πολιτικοί αρέσκονται να ομνύουν στη δύναμη και τις επιτυχίες της Ομογένειας. Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι η ελληνική πολιτική ζωή, από ιδρύσεως του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, κυριαρχείται από τον κοτζαμπασισμό και την αποστροφή προς τους Έλληνες του εξωτερικού, που λογίζονται ως απειλή για τα κατεστημένα συμφέροντα στο εσωτερικό. Δεν είναι τυχαίο ότι για 51 χρόνια μετά την ψήφιση του Συντάγματος του 1975 τα ελληνικά κόμματα αρνήθηκαν, και πάντως δεν κατάφεραν, να νομοθετήσουν την επιστολική ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, που το Σύνταγμα αυτό επιτάσσει. Ακόμα και σήμερα, που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί για πολλοστή φορά να επαναφέρει το θέμα, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που αντιδρούν (σ.σ. η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε πριν την υπερψήφιση, την Τετάρτη 4 Μαρτίου, με 201 ψήφους της επιστολικής ψήφους για τους απόδημους). Παρ’ όλα αυτά, ο απόδημος Ελληνισμός είναι ένα τεράστιο εθνικό κεφάλαιο που μένει να αξιοποιηθεί με τις κατάλληλες πολιτικές υπέρ της επιβίωσης αλλά και της ευημερίας της Ελλάδας και της Κύπρου. Έχοντας ο ίδιος ζήσει για 12 χρόνια στη Βοστώνη, γνωρίζω από πρώτο χέρι τη δύναμη, την αφοσίωση αλλά και τον καημό των Ελλήνων της Αμερικής για την Ελλάδα μας.